Yargıtay işe başlatmama tazminatında emeklilik öncesi hizmetlerin de sayılacağına karar verdi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2026/1 esas ve 2026/823 karar sayılı, 4 Şubat 2026 tarihli kararı 14 Eylül 2026 tarihinde duyuruldu. Karar, işe iade davası kazanan ancak işveren tarafından işe başlatılmayan işçilere ödenen tazminatın hesabına ilişkin uzun süreli bir tartışmayı sonuçlandırıyor. İşe başlatmama tazminatı, 4857 sayılı İş Kanunu uyarınca işçinin dört ile sekiz aylık ücreti arasında belirleniyor. Tutarın hangi ay sayısı üzerinden hesaplanacağı işçinin kıdemine ve fesih sebebinin ağırlığına göre değişiyor. Uygulamada benimsenen ölçek şöyle: altı aydan beş yıla kadar kıdem için dört aylık ücret, beş yıl ile on beş yıl arası kıdem için beş aylık ücret, on beş yılın üzerindeki kıdem için altı aylık ücret. Fesih sebebinin ağırlığına göre bu tutar sekiz aya kadar çıkabiliyor. Sendikal nedenle yapılan fesihlerde ise üst sınır uygulanmıyor. Tartışma, emekli olduktan sonra aynı işverende çalışmaya devam eden işçilerde ortaya çıkıyordu. Bazı bölge adliye mahkemeleri emeklilik tarihinde kıdemin sıfırlandığını kabul ediyor ve tazminatı yalnızca emeklilik sonrası hizmet süresine göre hesaplıyordu. Daire bu yaklaşımı kabul etmedi. Karara göre işe başlatmama tazminatının ücret ayı olarak belirlenmesinde aynı işverende geçen tüm önceki hizmet süreleri, emeklilik öncesi ve sonrası dönemler dahil olmak üzere birleştirilerek dikkate alınacak. Kararın somut etkisi şu. On beş yıl çalıştıktan sonra emekli olup aynı işyerinde üç yıl daha çalışan ve ardından işe iade davası kazanan bir işçi, önceden dört aylık ücret üzerinden hesaplanan tazminat alırken artık toplam on sekiz yıllık kıdem esas alınacağı için altı aylık ücret üzerinden hesap yapılacak. Bu, tazminat tutarında belirgin bir artış anlamına geliyor. Karar, emeklilik sonrası aynı işverende çalışmaya devam etmenin Türkiye'de yaygın olması nedeniyle geniş bir kesimi ilgilendiriyor. Sosyal güvenlik destek primine tabi çalışan yaklaşık 2,2 milyon kişinin bir bölümü bu kapsamda bulunuyor. İşveren tarafında ise işe iade riskinin mali boyutunu yeniden hesaplamayı gerektiriyor.